(tłum. Piątek 13-ego 3)
rok premiery: 1982
produkcja: USA
reżyseria: Steve Miner
scenariusz: Martin Kitrosser, Carol Watson
gatunek: horror, slasher
moja ocena: 6/10
Trzecia część kultowego Piątku trzynastego to nadal dobry horror kempingowy, choć tym razem akcja nie toczy się na... kempingu. Poza tym wszystko zdaje się pasować do schematu dwóch pierwszych części. Mamy grupkę młodych ludzi, którzy tym razem wybrali się na beztroski weekend, nie zaś do pracy jako wychowawcy na obozie dla dzieci. Rzecz jasna nie wszystko idzie zgodnie z planem, bo już na początku podpadają lokalnemu gangowi motocyklowemu, jednak to nie on okaże się największym zagrożeniem dla urlopowiczów. Jason powraca i to już nawet nie jest jakiś wielki spoiler, bowiem wiadomo, kto jest głównym bohaterem tej serii filmów.
Chris wraz z przyjaciółmi przyjeżdża do domku letniskowego jej rodziców — posiadłości Higgins Haven leżącej tuż nad jeziorem Crystal Lake. Dziewczyna wspomina, że nie tak dawno w tym miejscu zaatakował ją jakiś przerażający człowiek. Grupa znajomych korzysta z wyjazdu, jednak Chris wciąż nie może dojść do siebie. Wkrótce pojawia się człowiek w masce, który zaczyna zabijać.
CO NIE WYSZŁO?
CZEGO SIĘ BAŁAM?
Wielkiej stodoły, nocy nad jeziorem i jak zwykle niezdartego Jasona. Jednak, jak to bywa w slasherach, strach jest wpisany w pewien schemat. Dobrze wiemy, co się stanie (nie wiemy tylko jak), więc oczekujemy tego momentu z zapartym tchem. Również w trzeciej części końcówka okazuje się szczególnie emocjonująca.
Wielkiej stodoły, nocy nad jeziorem i jak zwykle niezdartego Jasona. Jednak, jak to bywa w slasherach, strach jest wpisany w pewien schemat. Dobrze wiemy, co się stanie (nie wiemy tylko jak), więc oczekujemy tego momentu z zapartym tchem. Również w trzeciej części końcówka okazuje się szczególnie emocjonująca.
DOBRY MOTYW
Odejście od motywu kempingowego zdaje się działać dla tej części Piątków dziwnie na korzyść. Twórcy wybrali ciekawe miejsce wydarzeń. Jakby blisko dawnego obozowiska Crystal Lake, a jednak zupełnie gdzieś indziej. W specyficznym zaciszu, z letnim domkiem i charakterystyczną stodołą. Dzięki temu ta część serii łatwo zapada w pamięć. Interesujące jest też to, że jedna z bohaterek miała już kiedyś styczność z Jasonem i u niej pobyt w rodzinnej posiadłości przywołuje straszne wspomnienia.
CO NIE WYSZŁO?
Zabawni, przerysowani bohaterowie to z jednej strony urok tego typu produkcji, z drugiej nieco już "zdarta płyta". Pomysł z dziewczyną w ciąży, która również ginie z rąk Jasona, jest według mnie bardzo niesmaczny i warto by było go widzowi darować.
DLA KOGO TEN FILM?
Każdy, kto lubi tak zwane camping horrory, wakacyjne, rasowe slashery, a także motyw psychopatycznego mordercy (w tym przypadku to rozpoznawalna postać Jasona noszącego po raz pierwszy maskę hokejową, która stanie się jego symbolem), powinien być zadowolony z seansu Piątku trzynastego 3. Jest to charakterystyczna część tej serii, bo dzieje się z dala od kempingu i opiera na trochę innym schemacie.
* okładka na górze wpisu: HORROR FOREVER
** zdjęcia wewnątrz wpisu: Print Screeny z filmu
